Ch. Fabienne van de Duinwijk

Mag ik nu gaan? Denk je dat ik nog langer moet wachten?
Mag ik vaarwel zeggen aan pijnlijke dagen en eenzame nachten?

Ik heb geleefd en deed mijn best. Voorbeeldig probeerde ik te leven.

Mag ik een stap verder zetten en mijn geest de vrijheid geven?
Ik wou eerst niet gaan, ik vocht uit alle macht.

Maar iets zegt me dat een warm en levendig licht op me wacht.

Ik wil gaan, echt waar. Het is moeilijk te blijven, zelfs even.
Maar ik doe mijn best om nog een dag te leven.

Om je tijd te geven voor me te zorgen en je liefde en angsten te delen.

Ik weet dat je verdrietig bent en bang, omdat ik tranen zie, zo velen.

Ik zal niet ver zijn. Ik beloof en hoop dat je niet zal vergeten
dat mijn geest dichtbij zal zijn, waar je je ook mag begeven.

Bedankt dat je van me houdt, je weet dat ik ook van je hou.
Daarom is het zo moeilijk afscheid te nemen van dit leven met jou.

Hou me nog een keer stevig vast en laat me verstaan,
omdat je zoveel om me geeft dat je me vandaag laat gaan

Het verhaal 

 Op 23-11-2010 Kreeg Fabienne haar laatste nestje omdat wij vonden dat onze lieverd na het verzorgen van haar kittens met pensioen mocht gaan.  En lekker oud worden hier op de bank.

We hebben nog wel wat afgetwijfeld zouden we toch niet nog 1x een nestje doen , maar we hadden het haar beloofd dat dit echt het laatste nestje was, dus vond ik dat we ons hieraan moesten houden (achteraf denk ik had ik het maar niet gedaan) maar goed , als we alles van te voren zouden weten .......

Op  vrijdag 25-02-2011 hadden we een afspraak staan om haar te laten steriliseren. S morgens heb ik haar gebracht en s middags kon ik haar weer ophalen. Ze wankelde nog wat heen en weer dus voor de zekerheid zetten ik haar even apart zodat ze rustig bij kon komen van de operatie. De volgende dag moest ik haar wat pijnstillers geven maar ze reageerde hier een beetje schuimbekkend op , maar goed ik dacht niks aan de hand heb je weleens vaker ook bij kittens als je ze wat moet geven. Verder de dagen erna ging het langzaam aan steeds beter met fabienne alleen sliep ze veel. Nog nergens bij stil gestaan dacht dit komt door de operatie ze is ook geen jonge dame meer.

Tot ik woensdagochtend 2 maart 2011 beneden kwam en me helemaal rot schrok. Fabienne was van een magere (door haar kittens) ineens een hele grote dikke poes. Het leek wel een ballon die opgeblazen was. Snel de dierenarts gebeld en het verhaal uitgelegd. We mochten gelijk komen met fabienne.

Omdat dit dierenarts dit ook nog nooit in zo n vorm had meegemaakt moest hij ook schakelen met utrecht en allerlei fotos en onderzoeken doen. Ik moest fabienne achterlaten in de zuurstof kabine en de dierenarts zal me op de hoogte houden. Ik ben maar even langs mijn lieve vriendinnetje debbie gegaan om steun te zoeken , want wat was ik nerveus.

Eerst dacht hij dat ze mischien een val had gemaakt en moest onderzoeken of er geen breuken waren. Om 10.00 uur belde de dierenarts dat hij nog niet de oorzaak gevonden had maar dat fabienne allert reageerde.  dit klonk erg postitief dus ik zag weer een licht puntje.

tot ik ineens om 10.45 uur een berichtje ontving van de dierenarts dat fabienne was overleden. ik dacht dat mijn wereld in stortte , ik wist niet meer waar ik het moest zoeken. Debbie haar moeder en debbie zelf hebben mij eerst even tot rust gebracht want het ging even niet zo goed met mij.

Daarna toen ik weer wat gekalmeerd was ben ik met Debbie naar de dierenarts gereden om afscheid te nemen van onze lieve fabienne. Ook marco is gelijk naar de praktijk gekomen om van zijn lieveling afscheid te nemen. want we houden heel veel van al onze poezen kinders maar fabienne had toch een speciaal plekje in ons hart.

Dezelfde middag nadat wij weg zijn gegaan , is fabienne opgehaald om naar utrecht te gaan naar de afdeling pathologie omdat ik wilde weten hoe ze van een gezonde poes zo ineens van ons weg kon gaan.

Donderdag 3 maart is fabienne onderzocht door de patholoog en vrijdag 4 maart in de ochtend werd haar lichaam weer vrij gegeven. Het crematorium heeft haar vrijdag 4 maart weer opgehaald en om 16.05 uur is ze gecremeerd.

Normaal gesproken duurt het dan een aantal dagen voordat je haar urn mag ophalen , maar de mensen daar waren zo lief om er zorg voor te dragen dat wij haar maandag 7 maart 2011 konden ophalen omdat dit haar geboorte dag was. We wilden haar dan weer heel erg graag weer thuis hebben.

Nog steeds bleef de vraag , wat is er nou gebeurt en we konden nog niet goed met het verwerkingsproces beginnen. Je blijft maar malen en malen. Ook schieten natuurlijk de erfelijke ziektes door je hoofd maar ook of dit niet met de sterilisatie te maken heeft gehad. Het was inmmers 5 dagen terug dat ze gesteriliseerd was.

 Tot donderdag 10 maart toen wij het sectie rapport ontvingen.

Fabienne is  toch ten gevolge vd sterilisatie overleden. door het intuberen is er een beschadiging gemaakt in haar luchtpijp die voldoende is geweest om valse lucht toe tel aten onder haar huid.  De verdere details die ze hierdoor heeft opgelopen zal ik hier maar niet beschrijven , zoals jullie kunnen begrijpen is onze lieverd niet rustig ingeslapen.

Lieve Fabienne we missen je iedere dag , en vergeten doen we je nooit !!!!!