Ch.Celize`s Eros

 

                     

                 Mag ik nu gaan ???

Mag ik nu gaan? Denk je dat ik nog langer moet wachten?
Mag ik vaarwel zeggen aan pijnlijke dagen en eenzame nachten?


Ik heb geleefd en deed mijn best. Voorbeeldig probeerde ik te leven.


Mag ik een stap verder zetten en mijn geest de vrijheid geven?
Ik wou eerst niet gaan, ik vocht uit alle macht.


Maar iets zegt me dat een warm en levendig licht op me wacht.

Ik wil gaan, echt waar. Het is moeilijk te blijven, zelfs even.
Maar ik doe mijn best om nog een dag te leven.


Om je tijd te geven voor me te zorgen en je liefde en angsten te delen.


Ik weet dat je verdrietig bent en bang, omdat ik tranen zie, zo velen.


Ik zal niet ver zijn. Ik beloof en hoop dat je niet zal vergeten
dat mijn geest dichtbij zal zijn, waar je je ook mag begeven.

 

Bedankt dat je van me houdt, je weet dat ik ook van je hou.
Daarom is het zo moeilijk afscheid te nemen van dit leven met jou.


Hou me nog een keer stevig vast en laat me verstaan,
omdat je zoveel om me geeft dat je me vandaag laat gaan

 Het verhaal   

donderdag (26 oktober 2006)  is onze chocolate Brits korthaar dekkater  Int.Ch. Celize's Eros op leeftijd van nog maar 3 1/2 jaar overleden.

Op zaterdagavond 21 oktober 2006 kreeg hij klachten die leken op een blaasontsteking of blaasgruis. Hij ging naar de kattenbak, maar bleef daar maar stilletjes voor zich uit staren zonder iets te doen.
Zaterdagavond meteen met hem naar de dierenarts geweest, die een fikse blaasontsteking bevestigde. De urine is met een katheter uit de blaas verwijderd. Na wat ab-spuiten, antibioticakuur en aparte voeding weer huiswaarts met hem.
 

Echter hij knapte niet op. Op zondag terug naar de dierenarts, die nogmaals zijn blaas geleegd heeft. Deze heeft ons ook uitgelegd hoe we de blaas zelf konden legen, wat hem    nog enigszins opluchtte.

Eros werd per dag zieker en wij allemaal (incl de dierenarts) maakten ons erg zorgen.

Wij hebben hem die dagen vertroeteld en alles zo comfortabel mogelijk voor hem gemaakt. Hij wilde niet meer eten en drinken, kreeg alleen nog wat dwangvoeding binnen.
 

Op woensdag leek hij verlamd. Hij zwalkte met zijn achterpoten en kon haast niet meer lopen. Er is toen uitgebreid bloedonderzoek gedaan. De nierfunctie was extreem hoog          en zijn (Crea) was al niet meer meetbaar, zo hoog. Ook zijn suiker was veel te hoog....

zijn nieren waren compleet vergiftigd

Er was eigenlijk geen hoop meer.
De dierenarts liet ons tot vrijdag wachten, dan zou er opnieuw gekeken worden naar die waarden, en die moesten dan duidelijk verbeterd zijn anders moesten we Eros in laten slapen......
Onze wereld stortte compleet in.
 

Donderdag 26-10-2006 ging het echter zo slecht met onze kerel, dat tot vrijdag wachten geen optie meer was. Wij hebben de dierenarts gebeld en hadden een afspraak gemaakt om Eros op donderdag avond in te laten slapen.
We hadden het daar heel moeilijk mee. Deden we het wel goed ? Was er niet nog ergens     een sprankje hoop ?
Hij kon toch niet van gezonde kater ineens door een "simpele" blaasontsteking omslaan  naar een doodzieke kater ?
Een maand geleden is ie nog PKD getest (met echo) en waren zijn nieren toch nog goed ?

Toen we onze jassen aantrokken en Eros na een kus/knuffel in zijn reismandje wilde     leggen, zuchtte hij nog eenmaal diep......... En is toen overleden.
Hij heeft vast onze twijfels begrepen en heeft ons een handje willen helpen.
Wij waren ergens opgelucht dat hij in zijn eigen vertrouwde omgeving, gewoon thuis is overleden.

We hebben samen afscheid van hem genomen....
De stilte/leegte is enorm !

We missen je lieve Eros en

 zullen je nooit vergeten!!